Om als slachtoffer positief te blijven
is soms héél moeilijk !
Máár.......
Om als slachtoffer mensen te overtuigen dat je positiever
bent dan men denk, word een heel stuk lastiger !
De rede daarvan is ook heel eenvoudig te verklaren.
Ik zal voorbeelden geven vanuit eigen ervaringen zoals
ik dat op alle overige pagina's ook doe.
Directe
omstanders:
Het éérste wat mij gevraagt word is "hoe
gaat het er mee", zodra ik ook maar iemand tegen
kom, of het nu familie, vrienden óf specialist
is.
Wát verwacht men dan ?
Precies men verwacht dat je zegt dat het goed met je
gaat.
Dus eigenlijk hoef je die vraag al niet te beantwoorden
want wát betekend "goed" ?
Want als je té vaak zegt dat het slecht met je
gaat, krijgt men daar heel andere gedachten bij en vertaalt
men dat in de meeste gevallen als negatief.
Maar eigenlijk is het te krom voor woorden want als
ik voel dat het slecht met me gaat, betekend dat niet
automatisch dat ik negatief ben ?
Want ik zeg niet dat ik het niet meer zie zitten en
dat ik geen moeite meer doe om beter te worden of er
het beste van te maken.
Maar zeg je dat het "goed" met je gaat dan
krijg je dat men achter je rug om denkt dat je misbruik
maakt, jezelf aansteld óf hun bedondert omdat
zij die je écht goed kennen, echt wel zien dat
je verder afglijd naar maten het gesprek of bezoek vordert.
Ik zeg dan tegenwoordig maar automatisch "naar
omstandigheden redelijk"
Artsen
/ behandelaren
Kom je bij artsen en is er ook maar iets waar ze geen
verklaring voor weten, word het al gauw op psychische
kant gegooid.
Eén specialist welke mij nog mijn dossier eerder
gezien had, wist me binnen 10 minuten te vertellen dat
ik manisch depressief zou zijn ?
Toen ik hem vroeg om zich nader te verklaren kwam hij
met het navolgende.
Hij hoorde het aan mijn stem, zag het aan mijn gelaatsuitdrukking
én maakte het op uit het geen ik hem verteld
had.
Nou wil ik niet lullig doen en luister graag aandachtig
naar specialisten in de hoop dat ik er daadwerkelijk
wat van op kan steken om mijn leven te veraangenamen
máár....
Mijn stem is van nature een erg zware en harde stem,
dus al heel mijn leven houd ik daar rekening mee als
zijnde een tweede natuur.
Mijn gezicht is van nature niet het meest zachte gezicht
qua uitdrukking, maar het is wel mijn gezicht en altijd
al zo geweest.
En dat ik het nergens anders over had dan het ongeval,
komt niet omdat ik dat niet kan maar omdat ik daar zat
vóór de klachten die voort kwamen uit
het ongeval en je dat pas kan beseffen als je weet wát
er gebeurd is.
Nóg zo'n voorbeeld is.
Dat men totaal niet snapt als je twintig keer komt en
voor de twintigste keer weer het zelfde moet vertellen
er soms wat irritatie bij komt kijken want ze kunnen
óók gewoon het dossier eens een keer door
lezen vóór dat iemand met klachten langs
komt.
Ja, op dat moment is er een lichte irritatie en dan
kan er ook best wat irritatie uit voort klinken, maar
dat betekend niet dat je depressief bent want het zegt
niets over hoe je verdere leven in elkaar steekt en
je dat leven ervaart.
Buitenwereld
Ook hier geld dat je op moet passen met wat je zegt
want zeg je dat het goed gaat dan snappen ze niet (wat
ze toch al snel niet snappen) wat je hele dagen thuis
zit te doen. Zeg je dat het slecht gaat, wil men het
niet hoen en ben je negatief.
nergens staat men zo snel klaar met vooroordelen als
in de buitenwereld.
Positief
Men heeft niet door dat positief een héél
andere betekenis heeft voor mensen die een traumatische
gebeurtenis mee hebben gemaakt, of dat nu wel of geen
blijvend letsel en problemen opleverd.
Deze mensen ervaren idd "geluk" op een veel
lager level, volgens maatstaven van de maatschappij.
Men begrijpt dan ook niet dat deze mensen al "geluk"
ervaren als ze s'ochtens de gordijnen open trekken,
of een rups ijverig zijn weg zien zoeken tijdens het
uitlaten van de hond. Zaken waar het gros van de maatschappij
aan voorbij vliegt.
Mensen kunnen inderdaad minder gevoelens krijgen bij
de "medemens" en ook dát is niet vreemd
als men in dergelijk grote mate het gevoel heeft dat
men niet serieus genomen word.
Maar men is des te gelukkiger op die momenten dat ze
omringt zijn door die enkeling die wél begrip
voor hen heeft en hen wél accepteerd zoals men
geworden is.
Negatief
Nee, mensen snappen het niet.
Als slachtoffer word je een vakjes geplaatst welke onterecht
zijn.
Of je bent een profiteur óf je bent depressief
!
Redenen te over om depressief van te worden dus.
Conclusie;
Het is dus niet zo eenvoudig om te bepalen als buitenstaander
of iemand positief of te negatief is ingesteld.
Desondanks word hier naar gegrepen alsof men zoete broodjes
bij de bakker haalt !
Men is misschien niet helemaal blij met het huidige
leven, maar dat bepaald niet of men positief of negatief
is.
Negatief ben je pas als je klaagt en er zelf niets aan
probeerd te doen om te zorgen dat het beter gaat !
Naast deze website ben ik inmiddels ook al enkele jaren
beheerder van Whiplashinformatie
NL
|